laugardagur, maí 09, 2009
DNA
Jæja þá er ég orðin móðir. Og þá er ég að meina svona alvöru móðir.... því ég er ein af þeim "skrítnu" sem kalla gæludýrin sín börnin sín, og ég er því móðir þeirra, og hef því verið "mamma" í allmörg ár. En nú hef ég eignast alvöru barn sem ég gekk með í níu mánuði (+tvær vikur) og fæddi meira að segja líka ótrúlegt en satt.
Ég verð nú að viðurkenna að koma litlu dótturinnar kom okkur foreldrunum ansi á óvart. Ja ekki svo að skilja að við ættum ekki von á því að barnið kæmi út úr bumbunni á einn hátt eða annan. Nei það var meira svona útlitslega. Nú gæti lesandi þessa bloggs sem ekki hefur séð myndir af barninu farið að ímynda sér að hún hafi verið með 6 fingur á hvorri hönd, stóra vörtu á hökunni eða vantað á hana nefið. Nei nei, hún er auðvitað alveg fullkomin á allan hátt. Hins vegar tilkynnti faðir hennar það hátt og snjallt í fjölskylduboði 2 dögum áður en hún fæddist, að hann myndi fara fram á DNA próf ef barnið yrði ekki ljóshært með blá augu. Eins og flestir vita erum við foreldrarnir bæði ljóshærð með blá augu, og samkvæmt erfðafræðinni (sem ég var nú ansi sleip í þegar ég var í dýralæknanáminu í den) þá eru blá augu og ljóst hár víkjandi gen, og því eiga tveir ljóshærðir bláeygðir foreldrar bara að geta eignast saman bláeygt og ljóshært barn.
Jæja, ég hló nú bara að þessari yfirlýsingu barnsföður míns, en uþb. 40 klukkustundum síðar var mér ekki hlátur í huga. Þá stóðu verstu og sárustu hríðirnar yfir, og ég var farin að halda að það væri samsæriskenning að börnin kæmu út um þetta litla op hjá okkur konum. Þetta hlyti nú bara að vera ein stór lygasaga. Og eins og skelfing mín yfir þessari uppgötvun hafi ekki verið nóg, þá hrópaði ljósmóðirin allt í einu upp yfir sig
"Ég sé kollinn....mikið og dökkt hár!"
Ég hélt ég ætlaði ekki að verða eldri. Ég var um það bil að hætta bara við þetta allt saman, sá fyrir mér Ásberg heimtandi DNA próf, og mig grátandi með barnið í fanginu í réttarsal og og og........ svo var hún bara allt í einu fædd og í fanginu á mér. Og við foreldrarnir eiginlega bara göptum af undrun. 17 marka stúlka, stór og feit, rauð og krumpuð, með fullt af dökku hári og virtist líkjast hvorugu okkar. Ég spólaði aftur í huganum og spáði í því hvort það hefði getað orðið svona spítalaruglingur á börnum....æji svona eins og maður sér alltaf í bíómyndunum. En nei nei, þetta var vatnsfæðing, ég var með meðvitund allan tímann og tók meira að segja sjálf á móti barninu, þannig að það fór ekki milli mála að þetta barn hefði komið út úr mér.
Núna tæpum 8 vikum síðar, hlæ ég bara að þessari vitleysu í mér. Ég held því fram að ég hafi nánast verið með óráði í fæðingunni og rétt eftir hana, svo undarlegar voru hugsanirnar sem snerust um í kollinum á mér. Sú stutta hefur breyst aðeins í útliti, hún er enn með þetta dökka hár, þó það sé aðeins farið að lýsast, og nú er hún klárlega farin að líkjast föður sínum ansi mikið.
-
Ég verð nú að viðurkenna að koma litlu dótturinnar kom okkur foreldrunum ansi á óvart. Ja ekki svo að skilja að við ættum ekki von á því að barnið kæmi út úr bumbunni á einn hátt eða annan. Nei það var meira svona útlitslega. Nú gæti lesandi þessa bloggs sem ekki hefur séð myndir af barninu farið að ímynda sér að hún hafi verið með 6 fingur á hvorri hönd, stóra vörtu á hökunni eða vantað á hana nefið. Nei nei, hún er auðvitað alveg fullkomin á allan hátt. Hins vegar tilkynnti faðir hennar það hátt og snjallt í fjölskylduboði 2 dögum áður en hún fæddist, að hann myndi fara fram á DNA próf ef barnið yrði ekki ljóshært með blá augu. Eins og flestir vita erum við foreldrarnir bæði ljóshærð með blá augu, og samkvæmt erfðafræðinni (sem ég var nú ansi sleip í þegar ég var í dýralæknanáminu í den) þá eru blá augu og ljóst hár víkjandi gen, og því eiga tveir ljóshærðir bláeygðir foreldrar bara að geta eignast saman bláeygt og ljóshært barn.
Jæja, ég hló nú bara að þessari yfirlýsingu barnsföður míns, en uþb. 40 klukkustundum síðar var mér ekki hlátur í huga. Þá stóðu verstu og sárustu hríðirnar yfir, og ég var farin að halda að það væri samsæriskenning að börnin kæmu út um þetta litla op hjá okkur konum. Þetta hlyti nú bara að vera ein stór lygasaga. Og eins og skelfing mín yfir þessari uppgötvun hafi ekki verið nóg, þá hrópaði ljósmóðirin allt í einu upp yfir sig
"Ég sé kollinn....mikið og dökkt hár!"
Ég hélt ég ætlaði ekki að verða eldri. Ég var um það bil að hætta bara við þetta allt saman, sá fyrir mér Ásberg heimtandi DNA próf, og mig grátandi með barnið í fanginu í réttarsal og og og........ svo var hún bara allt í einu fædd og í fanginu á mér. Og við foreldrarnir eiginlega bara göptum af undrun. 17 marka stúlka, stór og feit, rauð og krumpuð, með fullt af dökku hári og virtist líkjast hvorugu okkar. Ég spólaði aftur í huganum og spáði í því hvort það hefði getað orðið svona spítalaruglingur á börnum....æji svona eins og maður sér alltaf í bíómyndunum. En nei nei, þetta var vatnsfæðing, ég var með meðvitund allan tímann og tók meira að segja sjálf á móti barninu, þannig að það fór ekki milli mála að þetta barn hefði komið út úr mér.
Núna tæpum 8 vikum síðar, hlæ ég bara að þessari vitleysu í mér. Ég held því fram að ég hafi nánast verið með óráði í fæðingunni og rétt eftir hana, svo undarlegar voru hugsanirnar sem snerust um í kollinum á mér. Sú stutta hefur breyst aðeins í útliti, hún er enn með þetta dökka hár, þó það sé aðeins farið að lýsast, og nú er hún klárlega farin að líkjast föður sínum ansi mikið.
-
sunnudagur, mars 08, 2009
40 + 5
Mamma var alveg viss um að ég myndi eiga í gær, 7.mars. Þá var ég komin 4 daga framyfir, en hún fór einmitt 4 daga framyfir með okkur öll 3 systkinin.
En..... jæja.... komin 5 daga framyfir, og það virðist ekkert kræla á stelpunni. Annars á Gutti afmæli í dag, 3ja ára. Og svo á Dimmalimm 1 árs afmæli á morgun. Morgundagurinn væri reyndar rosalega fínn í að koma í heiminn. Þá er fæðingardagurinn 09.03.09. sem er nokkuð flott. En ætli hún komi ekki bara þegar hún er tilbúin til að skoða heiminn, ég verð bara að vera þolinmóð þangað til.
-
En..... jæja.... komin 5 daga framyfir, og það virðist ekkert kræla á stelpunni. Annars á Gutti afmæli í dag, 3ja ára. Og svo á Dimmalimm 1 árs afmæli á morgun. Morgundagurinn væri reyndar rosalega fínn í að koma í heiminn. Þá er fæðingardagurinn 09.03.09. sem er nokkuð flott. En ætli hún komi ekki bara þegar hún er tilbúin til að skoða heiminn, ég verð bara að vera þolinmóð þangað til.
-
þriðjudagur, mars 03, 2009
Aðeins 5% kvenna....
...fæða á settum degi! Þetta las ég einhvers staðar.
Og það lítur allt út fyrir að ég sé ekki ein af þessum 5 prósentum, því ég er komin nákvæmlega 40 vikur á leið í dag, og það er ekkert að gerast.
En það er svo sem allt í lagi, því mér líður ennþá mjög vel. Í rauninni líður mér mikið betur líkamlega núna en fyrir 1-2 mánuðum síðan. Ég hef náð að hvíla mig svo ofsalega vel undanfarnar vikur að ég hef meira að segja náð að losa mig við grindargliðnunina svona að mestu leyti. Svo ég er bara til í slaginn.
Við Ásberg erum búin að koma okkur vel fyrir á Hrefnugötu, og dýrin una hagi sínum prýðilega. Líka gullfiskurinn Rambó sem er nýjasta viðbótin í fjölskylduna. Við fengum hann í innflutningsgjöf frá vinum Ásbergs.... þeim fannst við greinilega ekki eiga nógu mörg gæludýr.
Annars er mest lítið að frétta. Bambína er bara spræk, hún sparkar og teygir úr sér við og við. Ég held henni líði svo vel þarna inni að hún ætli ekkert að flýta sér út í hinn stóra heim. Ég dunda mér mestmegnis heima við og reyni að koma mér að því að laga heimasíðu Mio Minn og klára VASK skjalið sem þarf að skila sem fyrst. En það er svo skrítið að þeim mun meiri tíma sem ég hef, þeim mun latari verð ég. Ég reyni bara að segja við sjálfa mig að þetta sé ólétta, ekki leti. Mér tekst nú samt ekki alveg að sannfæra mig um það. Mér finnst ég líka eitthvað svo ótýpísk í þessari óléttu. Ég fékk nánast enga morgunógleði, enga "cravings", engin hitaköst..... og svo núna er þessi margumtalaða "hreiðurgerð" ekkert að segja til sín. Eða jú kannski, ég horfi á draslið og vil hafa allt fínt og hreint og í röð og reglu.... en ég vil helst bara veifa töfrasprota og þannig fari allt á sinn stað. Hreiðurgerðin er semsagt ekki letinni yfirsterkari.
EN....nú ætla ég að reyna að vera dugleg. Það er tiltekt, og kannski einhver þrif, á dagskránni í dag. Það er nú svona skemmtilegra að koma með frumburðinn heim í hreint hús.
-
Og það lítur allt út fyrir að ég sé ekki ein af þessum 5 prósentum, því ég er komin nákvæmlega 40 vikur á leið í dag, og það er ekkert að gerast.
En það er svo sem allt í lagi, því mér líður ennþá mjög vel. Í rauninni líður mér mikið betur líkamlega núna en fyrir 1-2 mánuðum síðan. Ég hef náð að hvíla mig svo ofsalega vel undanfarnar vikur að ég hef meira að segja náð að losa mig við grindargliðnunina svona að mestu leyti. Svo ég er bara til í slaginn.
Við Ásberg erum búin að koma okkur vel fyrir á Hrefnugötu, og dýrin una hagi sínum prýðilega. Líka gullfiskurinn Rambó sem er nýjasta viðbótin í fjölskylduna. Við fengum hann í innflutningsgjöf frá vinum Ásbergs.... þeim fannst við greinilega ekki eiga nógu mörg gæludýr.
Annars er mest lítið að frétta. Bambína er bara spræk, hún sparkar og teygir úr sér við og við. Ég held henni líði svo vel þarna inni að hún ætli ekkert að flýta sér út í hinn stóra heim. Ég dunda mér mestmegnis heima við og reyni að koma mér að því að laga heimasíðu Mio Minn og klára VASK skjalið sem þarf að skila sem fyrst. En það er svo skrítið að þeim mun meiri tíma sem ég hef, þeim mun latari verð ég. Ég reyni bara að segja við sjálfa mig að þetta sé ólétta, ekki leti. Mér tekst nú samt ekki alveg að sannfæra mig um það. Mér finnst ég líka eitthvað svo ótýpísk í þessari óléttu. Ég fékk nánast enga morgunógleði, enga "cravings", engin hitaköst..... og svo núna er þessi margumtalaða "hreiðurgerð" ekkert að segja til sín. Eða jú kannski, ég horfi á draslið og vil hafa allt fínt og hreint og í röð og reglu.... en ég vil helst bara veifa töfrasprota og þannig fari allt á sinn stað. Hreiðurgerðin er semsagt ekki letinni yfirsterkari.
EN....nú ætla ég að reyna að vera dugleg. Það er tiltekt, og kannski einhver þrif, á dagskránni í dag. Það er nú svona skemmtilegra að koma með frumburðinn heim í hreint hús.
-
sunnudagur, desember 21, 2008
Jólin mega koma núna...
Það er allt að verða tilbúið fyrir mína jólaafslöppun, sem ég get varla beðið eftir að byrji. Og þá er ég ekki að tala um að ég sé búin að baka 5 smákökusortir, gera jólahreingerninguna, og skreyta heimilið. Nei nei, heimilið er alveg í rúst og grútskítugt og ekkert sem minnir á jólin þar inni. En það skiptir litlu máli því ég er hvort eð er nánast aldrei heima. Mitt annað heimili er hins vegar nokkuð vel skreytt og fallegt, en það er auðvitað Mio Minn búðin mín. Þar eyði ég flestum mínum stundum..... og kannski aðeins of mörgum stundum undanfarnar vikur og mánuði.
-
Það er í mörg horn að líta þegar maður undirbýr svona verslun fyrir jólin. Og svo bættist á það stress vegna ráðningar á nýjum verslunarstjóra. En það reddaðist auðvitað að lokum, er komin með þessa fínu stelpu í jobbið.
Og svo eru það blessuðu dýrin. Note to self: ALDREI flytja dýr milli landa EVER AGAIN!!!
Ekki nóg með að það eru endalausar prufur og test og hitt og þetta sem þarf að gera á nákvæmlega réttum tíma (og ekkert af því á sama tíma), þó að maður fylgi þessu öllu saman í punkt og prikk... þá ganga hlutirnir bara ekki eins og í sögu. Sérstaklega ekki þegar maður er með 3 dýr. Í fyrsta lagi var vesen með blóðprufurnar.... eða þ.e.a.s. það var vesen á labbinu sem skoðaði prufurnar en kunnu síðan ekkert á faxtækið sitt eða voru einfaldlega bara heimsk og gátu ekki faxað rétt svör yfir til dýralæknastofunnar.
Uþb 2 vikum og 300 símtölum síðar..(ásamt annarri ferð fyrir kisurnar upp á dýralæknastofu, þar sem teknar voru nýjar blóðprufur og sendar á annað labb sem gat sent svör til baka samdægurs,og Gutti greyið var sko ekki sáttur við að þurfa að fara í blóðprufu tvisvar og lét sko í sér heyra og klóraði Cörlu vinkonu mína)..föxuðu þau loksins réttu svörin yfir, en þá voru líka komin svör frá hinu labbinu.
Og svo kom það líka upp á að það leit út fyrir að Táta væri með FeLV pósitiv sem er nokkurs konar katta alnæmi. Og ef svo væri þá mætti hún aldrei ferðast frá UK. En 2 af 3 blóðprufum komu út neikvæðar, þannig að ein hlýtur að hafa verið fölsk pósitív prufa.
Og eins og þessi vitleysa hefði ekki verið nóg. Þegar loksins var komið að ferðadeginum mikla, fórum við Ásberg með dýrin 3 í litla mini bílnum okkar, alla leið upp á Heathrow. Ég passaði mig að vera tímanlega ef eitthvað skyldi koma upp á, svo við vorum komin þangað 7 tímum fyrir flug. Cargo fyrirtækið tók við búrunum, og staðfesti að allir pappírar og öll búrin væru í lagi. Þannig að við Ásberg kvöddum dýrin og héldum heim á leið í góðri trú að þau yrðu komin til Íslands heil á höldnu innan skamms.
Nei nei.......einum og hálfum tíma fyrir flug, þá er hringt í mig og sagt að búrin fyrir kisurnar hafi ekki verið samþykkt af flugfélaginu, og ekki sé hægt að redda þessu með svo stuttum fyrirvara fyrir flug. Og svo kom í ljós að Dimmalimm gat ekki heldur farið þó búrið hennar væri samþykkt, því flugið fyrir öll þrjú hefði verið keypt saman.
Ég fékk náttúrulega algjört sjokk.
Dýrin þurftu að gista á Heathrow, og ég beið í von og óvon um hvort þau kæmust til Íslands á réttum tíma, þar sem 17 des. var síðasti dagurinn í desember þar sem einangrunar stöðin á Íslandi tæki á móti dýrum. Það endaði sem sagt með því að dýrin komust loks til Íslands og í einangrunarstöðina að morgni 18.des, næstum 2 sólarhringum eftir að ég hafði kvatt þau í góðri trú á Heathrow. Og þau flugu í sömu búrum og ég hafði sett þau í, því loks þegar þetta var borið undir æðsta mann í dýraflutningareglunum á Heathrow, þá sagði sá maður að það væri allt í lagi með búrin. Típískt.
Dýrin þurftu að gista á Heathrow, og ég beið í von og óvon um hvort þau kæmust til Íslands á réttum tíma, þar sem 17 des. var síðasti dagurinn í desember þar sem einangrunar stöðin á Íslandi tæki á móti dýrum. Það endaði sem sagt með því að dýrin komust loks til Íslands og í einangrunarstöðina að morgni 18.des, næstum 2 sólarhringum eftir að ég hafði kvatt þau í góðri trú á Heathrow. Og þau flugu í sömu búrum og ég hafði sett þau í, því loks þegar þetta var borið undir æðsta mann í dýraflutningareglunum á Heathrow, þá sagði sá maður að það væri allt í lagi með búrin. Típískt.
Jæja, þau eru allavega komin á íslenska grundu og ég get andað aðeins léttar, og svo get ég sótt þessar elskur 15.Janúar þegar við Ásberg flytjum heim.
Nú er það bara að klára VAT return og svona smotterí í búðinni fyrir jólin, og svo get ég loksins sett tærnar upp í loft 23.des þegar ég fer til Íslands. Og það er sko kominn tími til, bumbulínan (sem hlotið hefur nafnið Bambína Litla Mús Chiquita Ásbergsdóttir) er farin að kvarta yfir þessu endalausa stressi í mömmu sinni og sparkar fast í mótmælaskyni. Ég ætla að fara að ráðum Bambínu og hvíla mig alveg fullt og borða nóg að góðum mat um jólin og barasta láta dekra við mig eins og hægt er.
Ahhhhh....... 
-
miðvikudagur, nóvember 05, 2008
Búin að kíkja í pakkann....
já við vorum of spennt til að bíða í 9 mánuði eftir að fá að vita hvort útkoman yrði lítill prins eða prinsessa. Í 20 vikna sónarnum kom þetta allt saman í ljós - það er lítil Bambína þarna inni að dansa og sparka, og settur dagur er 3.mars 2009. Mér finnst Bambína ansi sniðugt nafn.... er ekki "bambina" einmitt ítalska fyrir stúlkubarn?
Annars er mig búið að dreyma ansi undarlega óléttudrauma undanfarið. Í fyrrinótt dreymdi mig að ég gengi með HVOLP en ekki barn. Og draumurinn gekk út á það að hvolpurinn yrði að koma út sem fyrst því ég væri búin að ganga með hann of lengi...þar sem meðgöngutíminn hjá hundum eru aðeins 2 mánuðir!! Þvílíkt rugl. Og í nótt dreymdi mig að ég væri búin að eiga litlu stelpuna, en fattaði síðan 2-3 dögum seinna að ég hafði steingleymt að hugsa um hana. Ég hafði ekki gefið henni brjóst og bara varla haldið á henni síðan hún fæddist. Hmmm....kannski er ég með einhverjar duldar áhyggjur af því hvort ég ráði við móðurhlutverkið?!
En jæja, ég vaknaði í morgun við gleðifréttir. Loksins eru einhverjir bandaríkjamenn með viti farnir að kjósa. Mér líst vel á þennan nýja forseta bandaríkjanna.
-
föstudagur, október 17, 2008
Bambi boxari
Ég vaknaði við ansi skemmtilega tilfinningu í morgun. Ég hef verið að finna fyrir einstöku sparki og boxi öðru hvoru undanfarna daga, en Bambi var svo sannarlega að gera morgunleikfimina sína núna í morgun. Ásberg var steinsofandi og ég ákvað að segja ekkert við hann, en tók bara varlega í höndina hans og lagði hana ofan á magann á mér. Það liðu ekki nema nokkrar sekúndur, þar til Ásberg hálfvaknaði og hváði:
"Hva, hva, hvað var þetta eiginlega??? Var þetta.....??"
"Já" sagði ég "Bambi er að sparka" og í sömu andrá komu nokkur spörk og box í viðbót.
"Vá...." sagði Ásberg og svo sofnaði hann aftur með sælubros á vör.
Þá fór ég framúr og ákvað að fara í notalegt bað. Á meðan ég slappaði af hélt Bambi áfram í morgunleikfimi, og þegar ég horfði á magann á mér, þá sá ég meira að segja tvö spörk koma út úr maganum á mér!!!
Ja hérna hér. Alls staðar hef ég lesið að þegar konur ganga með fyrsta barn þá finna þær yfirleitt ekki fyrir hreyfingum fyrr en kring um 22 vikur. Ég hef fundið hreyfingar síðan ég var komin 18 vikur á leið og nú eru þær orðnar mikið öflugri en ég bjóst við á þessu stigi meðgöngunnar. Ég er bara komin 20 vikur og 4 daga á leið.
Það er alveg ljóst að þetta er barnið hans Ásbergs. Við erum að fara að eignast svona mini útgáfu af Ásbergi, lítil manneskja sem getur ekki verið kjur, þarf að vera center of attention og alltaf á ferðinni. Kemur mér ekki á óvart ef Bambi færi að búa til drullukökur og selja þær svo hinum krökkunum á leikskólanum í skiptum fyrir sælgætismola. Það verður rífandi bissness.
Og by-the-way þetta er EKKI mynd af maganum mínum. En VÁ sjáiði fótsporið!!!!
-
"Hva, hva, hvað var þetta eiginlega??? Var þetta.....??"
"Já" sagði ég "Bambi er að sparka" og í sömu andrá komu nokkur spörk og box í viðbót.
"Vá...." sagði Ásberg og svo sofnaði hann aftur með sælubros á vör.
Þá fór ég framúr og ákvað að fara í notalegt bað. Á meðan ég slappaði af hélt Bambi áfram í morgunleikfimi, og þegar ég horfði á magann á mér, þá sá ég meira að segja tvö spörk koma út úr maganum á mér!!!
Ja hérna hér. Alls staðar hef ég lesið að þegar konur ganga með fyrsta barn þá finna þær yfirleitt ekki fyrir hreyfingum fyrr en kring um 22 vikur. Ég hef fundið hreyfingar síðan ég var komin 18 vikur á leið og nú eru þær orðnar mikið öflugri en ég bjóst við á þessu stigi meðgöngunnar. Ég er bara komin 20 vikur og 4 daga á leið.
Það er alveg ljóst að þetta er barnið hans Ásbergs. Við erum að fara að eignast svona mini útgáfu af Ásbergi, lítil manneskja sem getur ekki verið kjur, þarf að vera center of attention og alltaf á ferðinni. Kemur mér ekki á óvart ef Bambi færi að búa til drullukökur og selja þær svo hinum krökkunum á leikskólanum í skiptum fyrir sælgætismola. Það verður rífandi bissness.
Og by-the-way þetta er EKKI mynd af maganum mínum. En VÁ sjáiði fótsporið!!!!
-
laugardagur, október 11, 2008
Þorskastríð nútímans
Hmmmmm..... hef búið erlendis síðastliðin 9 ár og hef alltaf sagt með stolti að ég væri íslendingur. Og mér hefur alltaf verið tekið vel sem slíkum, hvar sem ég hef búið eða ferðast.
Núna rétt áðan voru fastakúnnar í búðinni að versla fyrir hundinn sinn, og eins og venjulega var ég með smalltalk. Var síðan næstum búin að minnast á Ísland út af einhverju sem ég var að segja, en hætti við á síðustu stundu... Mér fannst allt í einu það að vera íslendingur ekki verða mér til framdráttar.... aldrei að vita nema það hefði áhrif á viðskiptin ef það fréttist að "stelpan með fínu dýrabúðina" væri íslensk. En hvað veit ég. Kannski hafa þeir ekki horft á fréttir síðastliðna daga, og kannski er þeim bara nákvæmlega sama um þessa deilu milli Breta og Íslendinga. Bretar eru nefnilega allt öðruvísi en Íslendingar. Þeir hafa ekki sama þjóðarstolt og við. Þeim kemur bara við það sem snertir þá sjálfa beinlínis, ekki það sem snertir þjóðina alla eða ákveðna hluta þjóðarinnar.
Alveg er ég viss um að flestir Bretar hafi ekki hugmynd um hvað þorskastríðin snérust. Á þeim tíma hefur þetta haft áhrif á ákveðna bæi á Bretlandi sem lifðu á fiskveiðum við Íslands strendur. Restin af þjóðinni hefur örugglega verið slétt sama. Ok nú hljómar þetta eins og Bretar hugsi bara um eigin rass og ekki náungans, en það er ekki af því að Bretar séu eitthvað verri manneskjur en við. Þeir eru bara svo miklu fleiri, og því erfitt að finna fyrir jafn mikilli samstöðu og við gerum bara 300.000.
Ég ætla ekki að dæma neinn, og það þýðir ekki að benda og rífast á tímum sem þessum. Nú verður fólk bara að standa saman og reyna að leysa úr málunum eins og best verður á kosið. Á meðan ætla ég ekkert að flagga því að ég sé íslendingur, allavega svona næstu daga þar til BBC hefur fengið leið á að fjalla um Ísland, þá kannski tekst mér að forðast tómatakast og ávítur. Og svo fer ég kannski að ráðum Ásbergs.... hann er nefnilega búinn að banna mér að horfa á eða lesa fréttir því ég fer alltaf að gráta. En ætli þetta séu ekki óléttuhormónar að spila þarna inn í eitthvað líka.
-
Núna rétt áðan voru fastakúnnar í búðinni að versla fyrir hundinn sinn, og eins og venjulega var ég með smalltalk. Var síðan næstum búin að minnast á Ísland út af einhverju sem ég var að segja, en hætti við á síðustu stundu... Mér fannst allt í einu það að vera íslendingur ekki verða mér til framdráttar.... aldrei að vita nema það hefði áhrif á viðskiptin ef það fréttist að "stelpan með fínu dýrabúðina" væri íslensk. En hvað veit ég. Kannski hafa þeir ekki horft á fréttir síðastliðna daga, og kannski er þeim bara nákvæmlega sama um þessa deilu milli Breta og Íslendinga. Bretar eru nefnilega allt öðruvísi en Íslendingar. Þeir hafa ekki sama þjóðarstolt og við. Þeim kemur bara við það sem snertir þá sjálfa beinlínis, ekki það sem snertir þjóðina alla eða ákveðna hluta þjóðarinnar.
Alveg er ég viss um að flestir Bretar hafi ekki hugmynd um hvað þorskastríðin snérust. Á þeim tíma hefur þetta haft áhrif á ákveðna bæi á Bretlandi sem lifðu á fiskveiðum við Íslands strendur. Restin af þjóðinni hefur örugglega verið slétt sama. Ok nú hljómar þetta eins og Bretar hugsi bara um eigin rass og ekki náungans, en það er ekki af því að Bretar séu eitthvað verri manneskjur en við. Þeir eru bara svo miklu fleiri, og því erfitt að finna fyrir jafn mikilli samstöðu og við gerum bara 300.000.
Ég ætla ekki að dæma neinn, og það þýðir ekki að benda og rífast á tímum sem þessum. Nú verður fólk bara að standa saman og reyna að leysa úr málunum eins og best verður á kosið. Á meðan ætla ég ekkert að flagga því að ég sé íslendingur, allavega svona næstu daga þar til BBC hefur fengið leið á að fjalla um Ísland, þá kannski tekst mér að forðast tómatakast og ávítur. Og svo fer ég kannski að ráðum Ásbergs.... hann er nefnilega búinn að banna mér að horfa á eða lesa fréttir því ég fer alltaf að gráta. En ætli þetta séu ekki óléttuhormónar að spila þarna inn í eitthvað líka.
-
